Od XIV wieku w Nadrenii wzywano ich razem — czternastu świętych, każdego w innej chorobie i w innej godzinie trwogi. Acacjusz przeciw bólowi głowy, Barbara przed nagłą śmiercią, Błażej przy chorym gardle, Krzysztof w drodze, Jerzy przy bydle, Małgorzata w połogu, Witalis w konwulsjach, Pantaleon w raku, Cyriak w pokusie, Dionizy przy kłótni w domu, Erazm w kolice, Eustachy w rodzinnym nieszczęściu, Idzi w obłędzie, Katarzyna na kole.
Medalik z ich wizerunkami noszono w średniowieczu jak apteczkę duszy — nie jako gwarancję, lecz jako wezwanie. Czternastu świętych to czternaście dróg, którymi łaska może przyjść. Wystarczy zapukać do jednej z nich.